تخریب حرم مطهر امام حسین(ع) وکشتار بی رحمانۀ شیعیان کربلا، یکی از افتخارات وهابیان است که نقطۀ تاریک بر صفحۀ تاریخ ولکّۀ ننگیست به پیشانی آنها ( ؟ )!                                                            

      صلاح الدّین مختار که خود ، وهابی است در کتاب" تاریخ المملکة السعودیة " جلد سوم صفحۀ 73 می نویسد: در سال 1216 قمری امیر سعود با لشگر انبوهی از مردم نَجد و عشایر جنوب و حجاز و دیگر نقاط ، به قصد عراق حرکت کرد و در ماه ذیقعده به کربلا رسیدند. آنان تمام برج و باروی شهر را خراب کرده و بیشتر مردم را که در کوچه و بازار بودند به قتل رساندند، نزدیک ظهر با اموال وغنایم فراوان از شهر خارج شدند. آن گاه خُمس اموال غارت شده را، خودِ سعود برداشت - بسا جای شگفتی و خنده دارد- و بقیه را به نسبت هر پیاده، یک سهم و هر سواره، دو سهم بین لشگریان تقسیم نمود.                                                                       

      یکی از مورّخان وهابی به نام شیخ عثمان نَجدی در" عنوان المجد فی تاریخ نجد " جلد اول صفحۀ 121 مینویسد: وهابیان، غافلگیرانه وارد کربلا شدند، بسیاری از اهل آن را در کوچه و بازار و خانه ها کشتند، روی قبر حسین(ع) را خراب کردند و آن چه در داخل قبّه بود به چپاول بردند و هر چه در شهر از اموال، اسلحه، لباس، فرش، طلا و قرآن های نفیس یافتند، ربودند. نزدیک ظهر از شهر خارج شدند؛ در حالی که قریب به دو هزار نفر از اهالی کربلا را کشته بودند.                                                                       

در کتاب " تاریخچۀ نقد و بررسی وهابی ها " مینویسند که وهابیان در یک شب، بیست هزار نفر را به قتل رساندند... ادامه دارد