اوّلين كسي كه از قبر مطهّر پيامبر اسلام(ص) به حَجَر( سنگ)

تعبيركرد مروان حَكَم است.در  جلد 4 صفحه ي560 كتابِ مستدركِ حاكم

نيشابوري وهمچنين در مُسنَدِ احمد آمده است: روزي مروان به

مسجدالنّبي آمد ديد كه آقايي صورتِ خود را بر روي قبر پيامبر گذاشته

است. مروان از گردن او گرفت و گفت:« سنگ هست سنگ هست! چه

كار مي كني؟» وي سرش را از روي قبر برداشت؛ او ابو ايّوب انصاري

بود. رو كرد به مروان و جواب داد: آري مي دانم چه كار مي كنم. من به

زيارتِ سنگ نيامده ام بلكه به زيارت پيامبرآمده ام ــ اين حرف را دو بار

تكرار كرد ــ از پيامبر شنيده ام كه فرمود:« براي دين گريه نكنيد اگر

متوليان آن،اهل باشند؛ زماني بر دين بگرييد كه متوليان آن نااهل

باشند.»
    آري اوّلين كسي كه بر قبر پيامبر اسلام، خطّ بطلان كشيد، مروان بن

حَكَم بن عاص بود. او كسي است كه روزي از درِز دربِ خانه ي پيامبر

تجسّس ميكرد؛ پيامبر، مولايمان علي(ع) را به طرفش فرستاد و

اميرالمؤمنين(ع) گوش او را گرفت و به محضر پيامبر آورد؛ رسول خدا او

را از مدينه تبعيد كرد. تا زمان خلافتِ عثمان در تبعيد بود تا اينكه عثمان

به خلافت رسيد و او را از تبعيد برگردانْد و دختر خود را به او تزويج نمود.

بنابراين، مروان حَكَم، طرّاح و ريشه ي وهّابيّت،

احمد بن تيميّه ي حَرّاني دمشقي، ساقه ي آن،

ابن قيّم جوزي ــ شاگردِ ابن تيميّه ــ شاخه ي آن،

محمّد بن عبدالوهّاب، برگِ نَحس آن و

وهّابيّت يا سَلفي گري ميوه ي تلخي است كه در عصرحاضر، تحت

حمايتهاي بي وقفه ي استكبارجهاني، صهيونيسم جاني و ديگر

دشمنان اسلام نابِ محمّدي در نقاط مختلفِ جهان، خصوصاً سرزمينهاي

اسلامي و خاورميانه، به اعمال ضدّ بشري و ضدّ ديني ادامه ميدهند.